VVD Afdeling Houten Weblog

Loonsverhoging Belgische ministers onbegrijpelijk

Sun, 08 Jan 2012 07:41:00 -0000

Net het volgende twitterbericht op BNR gelezen: 'Loonsverhoging voor Belgische ministers'. Pas aangetreden moet dit wel een van de eerste besluiten zijn geweest die de nieuwe ploeg heeft genomen. Na een wereldrecord formatieduur van een regering te hebben gevestigd (540 dagen) trad op 6 december 2011 het nieuwe kabinet aan. Naast minister president Di Rupo maar liefst 6 vice premiers, daarnaast nog 6 ministers en 6 staatssectarissen. Krap een maand later vindt deze regering dat ze, tegen het regeerakkoord in, recht hebben op een salarisverhoging. Dit ook nog eens terwijl België de begroting niet op orde heeft en Europese sancties dreigen.

In het bericht is te lezen dat de regeringsploeg zichzelf een loonsverhoging van gemiddeld 8% gunt, dit terwijl in het regeerakkoord een loonsvermindering was afgesproken van 5%. De premier en de zes vicepremiers gaan er zelfs 10,7% op vooruit. We hebben het hier over bedragen die al fors hoger waren dan in Nederland: de (vice) premier(s) gaan 248.000 euro verdienen terwijl dit in ons land is vastgesteld op 144.000 euro. Het vorig kabinet vond overigens dat dit in Nederland best 30% hoger mocht zijn gezien de taken en verantwoordelijkheden. Vanwege de crisis werd echter besloten de loonsverhoging niet in uitvoering te brengen. Een goed signaal, dat ook door het huidig kabinet is vastgehouden. Hierdoor verdient de Belgische premier na de loonsverhoging 72% meer dan Mark Rutte. Onbegrijpelijk, onzinnig en onverantwoordelijk!

Ook in onze eigen gemeenteraad heeft een salaris discussie plaatsgevonden. Tijdens de raadsvergadering waarin de 'tweede fase van de ombuigingen' (meer bezuinigen dus) werd besproken, stelde Perjan Moors namens de VVD voor het salaris met 20% te verlagen: "Vanavond ligt een besluit voor om verregaande bezuinigingsmaatregelen door te voeren, te starten in 2012. Zelfs de OZB blijft daarbij niet onaangeroerd! De fractie van de VVD vindt dat het niet aan onze inwoners is uit te leggen dat wij als raadsleden zelf niet bereid zijn al in 2012 in te leveren op onze raadsvergoeding, terwijl zij aan alle kanten zullen voelen dat de gemeente Houten zich in financieel zwaar weer bevindt; zulk zwaar weer dat wij zelfs aan onze inwoners vragen om de begroting sluitend te maken door de belastingen te verhogen. Wat de VVD betreft is dit absoluut onacceptabel! Ik vraag aan alle fracties in deze raad hoe zij dit aan onze inwoners denken te kunnen verantwoorden. Of liever: ik roep hen op vanavond nog te besluiten om onze vergoeding al in 2012 met de wettelijk toegestane 20% te korten."

Helaas was er tijdens deze gemeenteraad geen meerderheid voor te vinden waardoor dit niet per 2012 ingevoerd kon worden. Wel vreemd: we kunnen als raad wel besluiten nemen waarbij anderen gekort worden, maar als het om onszelf gaat vindt een meerderheid van de raad dat dit niet kan. Nog net geen Belgische toestanden...

Brekend nieuws: 'glow in the dark windmolen' in Schotland

Thu, 08 Dec 2011 19:19:00 -0000

Waait het een keer goed, heb je weer geen rendement! Maar even serieus: je zal er maar onder staan of er (te) dichtbij wonen. In het Schotse Ardrossan Windfarm (wordt het hier soms een park genoemd, aan de andere kant van de plas wordt er een boerderij in gezien) waaide het zo hard dat de turbine de warmte niet kwijt kon en vlam vatte! (foto 13). Niet echt een vraag of het verstandig is om zoiets dichtbij bebouwing of sportvelden te bouwen...

Nog een afschrikwekkend plaatje is te zien op http://www.bbc.co.uk/news/uk-scotland-south-scotland-16084013. Blijkbaar was deze windmolen in UK niet bestand tegen windstoten van hoger dan 80 km/uur. Lijkt niet al te hoog, maar de windmolen die niet aan stond kon er duidelijk niet tegen.

Crisis begint nu toch wel voelbaar te worden

Wed, 23 Nov 2011 19:46:00 -0000

Heeft u dat ook? Een beetje zat van het nieuws over de crisis? Nee, ik heb het niet over de perikelen bij de voetbalclub uit onze hoofdstad: persoonlijk kan mij dat niet lang genoeg duren!. Ik heb het over de aanhoudende stroom aan slecht nieuws in de media over de financiële en economische crisis.

Als het om de bedragen gaat: vandaag werd op BNR radio al achteloos het bedrag van 3000 miljard genoemd als benodigde buffer voor de schuldencrisis... Het zijn bedragen die niet meer te bevatten zijn. Is dit nog op te brengen? Het is een vraag die maar lastig te beantwoorden is.

In ieder geval begint de doorbelasting naar het gemeentefonds nu toch wel behoorlijk voelbaar te worden. In de eerste bezuinigingsronde werd nog uitgegaan van een benodigd bedrag van 6,7 miljoen euro. Nu blijkt dit niet voldoende te zijn en moet er nog eens 2,5 to 3,5 miljoen gevonden worden. Binnenkort zal duidelijk worden waar dit bedrag gevonden moet worden, zeker is dat er pijnlijke maatregelen zullen zijn. De VVD zal in ieder geval haar verantwoordelijkheid nemen om een solide begroting op te leveren.

We komen er niet mee weg door nog maar weer eens verder te onderzoeken waar er verder nog bezuinigd kan worden. Er moeten maatregelen genomen worden en wel nu. atuurlijk moeten we hiernaast continu blijven kijken of we de juiste dingen doen en blijven doen. Het is niet voor niets dat het college ook in de eerste bezuinigingsronde aangaf dat er vier uitgangspunten waren:

Basispakket aan voorzieningen: "we gaan voor een basispakket aan voorzieningen (op gebied van zorg, onderwijs, sport, openbare ruimte en cultuur) waar zoveel mogelijk mensen gebruik van maken, eventueel op basis van eigen bijdrage naar draagkracht".
Zelfredzaamheid / eigen verantwoordelijkheid: "de gemeente zal steeds vaker van anderen vragen om problemen zelf of met hulp van anderen op te lossen".
Ruimte voor ondernemerschap: "de gemeente geeft ruimte aan ideeën en initiatieven van inwoners, instellingen en bedrijven en versoepelt waar nodig de regels".
Ondersteunen waar dat echt nodig is: "de gemeente ondersteunt waar dat echt nodig is, bijvoorbeeld door inwoners bij problemen op weg te helpen zodat zij daarna op eigen kracht weer verder kunnen."

Deze uitgangspunten zullen ook in de komende ronde van kracht zijn. Terug naar de basis, luxe kan gewoon niet meer. Zoals collega raadslid Perjan Moors al aangaf in de vorige raadsvergadering: we moeten de tering naar de nering zetten. Lastig en ongetwijfeld pijnlijk, maar absoluut nodig.

Je zou wensen dat de problemen bij eerder genoemde voetbalclub nog even voortduren: geen beter vermaak dan leedvermaak...

Nieuwe aflevering in soap rond Oosterlaakplas

Tue, 18 Oct 2011 13:20:00 -0000

Afgelopen week werd er weer gemaaid in de hele gemeente: groen beheer. Zoals het hoort, alles weer netjes en kort. Winterklaar zou je kunnen zeggen. Zo ook bij de Oosterlaak- en Rietplas, daar waar het geduld van de kopers van de nog te bouwen huizen danig op de proef worden gesteld.

Onderhoud stilgelegd. De werkzaamheden werden echter weer eens stilgelegd door een van de zich bezorgde bewoners noemende omwonenden. Bezorgd omdat er een unieke habitat verstoord wordt door de bouwplannen en nu dus ook door de onderhoudswerkzaamheden. De habitat die kennelijk niet verstoord was geweest als deze bezorgde bewoners hun zin hadden gekregen en hun eigen bouwplan hadden kunnen realiseren(!). De habitat die zich er sinds 2000 heeft ontwikkeld, want toen was de plas nog een weiland... uniek, zeg dat wel! Afgraving, woningbouw en intensieve bewoning hebben geen negatieve gevolgen gehad, sterker nog: in een relatief korte tijd hebben plant- en diersoorten zich hier blijkbaar goed kunnen ontwikkelen. Dat is natuurlijk prachtig, zeker voor de mensen die hier al zijn komen wonen.

De gemeente doet er werkelijk alles aan om er maar niet op aangesproken te worden de kikkers een strobreed in de weg te leggen. Kosten noch moeite worden gespaard, onderzoek na onderzoek volgt. En de kopers maar wachten tot de bouw start. Wat was er afgelopen week aan de hand? Volgens de bezorgde burgers werd de biotoop doelbewust vernietigd en kon dat echt niet door de beugel. Wat was er echt aan de hand? Aan de rietkragen van de Oosterlaak- en Rietplas wordt regulier onderhoud uitgevoerd. Hierbij wordt er net als in voorgaande jaren vanaf het water gemaaid om de kant zo weinig mogelijk te verstoren. Afgelopen vrijdag zijn werkzaamheden tegen gehouden die er op gericht waren om het bootje te water kunnen laten. Een en ander was dusdanig dichtgegroeid dat het bootje niet meer te water gelaten kon worden.

En GroenLinks er maar weer op in gaan... aan de leiband van (een van) de bezorgde burgers werden schriftelijke vragen gesteld (om de kosten nog maar even verder op te drijven?). Gezond wantrouwen is natuurlijk goed als raadslid, de manier waarop er met dit dossier omgegaan wordt is echter verre van gezond te noemen.

Duizenden euro's Het ministerie van E,L & I heeft inmiddels aangegeven dat de wijze en het moment waarop het maaien plaatsvindt exact volgens de gedragscode verloopt. Het ministerie heeft dan ook aangegeven dat de gemeente de werkzaamheden gewoon kan hervatten. Helaas heeft de actie waarbij de werkzaamheden ten onrechte werden tegengehouden de belastingbetaler weer enkele duizenden euro gekost. De gemeente doet er alles aan om de werkzaamheden volgens plan te laten verlopen maar het lijkt er op dat alles met groot wantrouwen wordt gevolgd, wederom ten onrechte.

Dit onderhoud staat daarnaast geheel los van de bouwplannen die er in dit gebied uitgevoerd gaan worden. Het groenbeheer van de gemeente is er op gericht om de natuur zo goed mogelijk te laten groeien. Het is nu een goed moment om dit te doen omdat de aanwezige dieren zich nu nog niet hebben ingegraven en dus de kans krijgen zich te verplaatsen. De gemeente is juist bezig de habitat intact te laten door successie (het dichtgroeien van de waterkant) te voorkomen.

Feit is dat plannen voor woningbouw al vanaf 1998 spelen: het wordt tijd nu eindelijk eens tot uitvoering over te gaan. Hierbij zal ook de VVD er op toezien dat alles volgens de regels verloopt, maar dan wel de echte regels.

Toch maar twitter dan?

Sat, 15 Oct 2011 19:33:00 -0000

Ja. toch maar wel...

Lange tijd heb ik de roep kunnen weerstaan om te gaan twitteren. Teveel zie je mensen tweets uitbraken waarin ze wereldkundig maken even een boodschapje te doen of aangeven dat er een nieuwe dag is aangebroken. Wat een onzin, daar doe ik niet aan mee dacht ik lange tijd.

En wees niet bang, dat soort tweets zal ik ook niet gaan plaatsen.

De laatste tijd was ik wel benieuwd wat anderen op twitter zetten, om dit te kunnen lezen moest ik me aanmelden. En ja, dan zie je toch dat mensen je gaan volgen.... dan wil je deze mensen toch niet teleurstellen! HEt omslagpunt was afgelopen donderdag: een raadsvergadering die binnen 5 minuten klaar was. Dat vond ik dan toch nieuwswaardig genoeg.

We zullen zien of het interessant genoeg blijft, het is in ieder geval wel een handig en snel medium om geïnteresseerde mensen op de hoogte te brengen van de status van onderwerpen in de lokale politiek.

Je kunt me volgen op @eefstiekema

Taal Tweede Kamer onbetamelijk?

Sun, 25 Sep 2011 12:24:00 -0000

Grote consternatie in medialand: het taalgebruik in de Tweede Kamer kan écht niet.

In de algemene politieke beschouwingen laat Wilders geen kans onbenut om collega's te schofferen. Hiermee bereikt hij eigenlijk precies wat hij wil: alle aandacht is op hem gericht. Het gaat alleen maar over de toon en niet over de inhoud. Fraai is het niet, en het is ook zeker van een andere orde dan het inmiddels breed uitgemeten "doe zelf eens normaal, man" dat Mark Rutte hem toe beet.

In andere landen worden met enige regelmaat veel ergere dingen gedaan. Zo zijn de vechtpartijen in het Zuid-Koreaanse, Surinaams of Oekrains parlement gemakkelijk te vinden op het internet. Nee, dan ging het vroeger beschaafder. Zo zei de eerste vrouw in het Engelse lagerhuis Lady Nancy Astor eens tegen Premier Winston Churchill: "Winston, if you were my husband, I'd poison your tea". Churchill antwoordde scherp terug: "Nancy, if were your husband, I'd drink it!"

De conclusie van de algemene politieke beschouwingen mag wat mij betreft zijn dat het misschien geen parlementaire taal is dat afgelopen week het nieuws heeft beheerst, de coalitie is wel zonder kleerscheuren door de beschouwingen gekomen. De media heeft onevenredig veel aandacht aan de vorm besteed en daarmee ook aan Wilders. Het is de oppositie en pers weer niet gelukt een barstje in de gedoogconstructie te veroorzaken.

Informatie overheid over windenergie niet objectief

Sun, 14 Aug 2011 15:25:00 -0000

Onderstaand bericht las ik op de website van De Groene Rekenkamer. Weinig verrassend overigens, wel goed dat het steeds duidelijker wordt dat de gebakken-lucht lobby om windenergie hoe dan ook door de strot te duwen lange armen heeft. De overheid kan beter geld stoppen in het ontwikkelen van echt duurzame oplossingen.

Het bericht van de Groene Rekenkamer:

Agentschap NL heeft op de website www.windenergie.nl onvoldoende gedaan om de schijn van partijdigheid te vermijden. Dat is ‘niet behoorlijk’ en de website zou moeten worden aangepast. Dat vindt de Nationale ombudsman in reactie op een klacht van Hugo Matthijssen uit het Drentse Beilen. Of en hoe de website www.windenergie.nl zal worden aangepast is nog niet bekend, maar de uitspraak van de ombudsman is zeer verheugend voor de criticasters van windenergie: hun argumenten kunnen niet zomaar genegeerd worden, en wellicht biedt deze uitspraak perspectief om ook op andere beleidsterreinen aan te dringen op een veel evenwichtiger voorlichting.

We berichtten hier al eerder over (zie hier), maar we vatten maar even kort samen. Hugo Matthijssen maakte zich boos over het feit dat op de site www.windenergie.nl, die door Agentschap NL gemaakt wordt voor het ministerie van Economische Zaken met geen woord gerept werd over de wetenschappelijke discussie over de vraag of windenergie uberhaupt wel bespaart op CO2/brandstof. Een eerdere poging om hier wat aan te doen was gestrand en dus deponeerde Matthijssen zijn klacht bij de Nationale ombudsman. Dat stelde het ministerie een aantal vragen en kwam op 1 augustus j.l. met een rapport naar buiten dat hier valt te raadplegen.

De ombudsman maakt korte metten met de voorlichting van het ministerie. Men omschrijft deze als ‘vooringenomen’ en dat mag niet. Overheidsinstanties moeten ‘zich actief opstellen om iedere vorm van een vooropgezette mening of de schijn van partijdigheid te vermijden. Dit vereiste brengt met zich dat informatie niet eenzijdig mag zijn.’

De ombudsman houdt zich verre van een uitspraak over wie er nu inhoudelijk gelijk heeft - besparen windmolens nu CO2 ja dan nee - maar vindt blijkbaar dat Matthijssen aannemelijk heeft gemaakt dat er van een consensus op dit gebied geen sprake is, en dan mag de overheid die eenzijdigheid ook niet suggereren.

De ombudsman: ‘De doelstelling van de website www.windenergie.nl is om actuele en objectieve informatie over windenergie beschikbaar te stellen aan alle spelers in het ‘windenergieveld’. Mede omdat het kennisportal in de praktijk ondermeer door gemeenten wordt gebruikt om besluiten voor te bereiden of te onderbouwen, acht de Nationale ombudsman het van belang dat bij de informatie op de website ook de lopende discussie wordt belicht.’

Het ministerie verweerde zich nog door te zeggen dat de site geen discussieforum is en dat mensen die meer willen weten toch ook gewoon kunnen bellen, maar daar ging de ombudsman niet mee akkoord. Hij beveelt aan ‘om Agentschap NL de verschillende visies over de grootschalige toepassing van windenergie in het bestaande energienetwerk op de website www.windenergie.nl kort toe te laten lichten en links op te nemen naar de bewuste rapporten.’

Een aanbeveling van de ombudsman hoeft echter niet per se opgevolgd te worden. Op 5 augustus was er op de ‘actuele’ site van www.windenergie.nl nog nioets veranderd, dus de Groene Rekenkamer heeft maar een mailtje gestuurd met de vraag wat men gaat doen met de aanbeveling.

Even geleden...

Wed, 25 May 2011 19:56:00 -0000

Het is weer even geleden dat ik een weblog schreef. Drukte op het werk, de steeds meer gevulde raadsagenda en -last but nog least- leuke dingen doen met mijn gezin stonden het schrijven even in de weg. De drukte op het werk bestond er bijvoorbeeld de afgelopen periode onder meer uit dat ik naar Amerika ging. In minder dan een week heb ik daar in drie verschillende steden trainingen gegeven aan afnemers en distributeurs van ons produkt. Zo was ik in New York, Chicago en Boston: om eerlijk te zijn ontstond in de loop van de week popsterren gedrag (what day is it? Oh, then this must be Chicago).

Ik zag gelukkig ook nog kans om in de drie steden heel even toerist te spelen. In New York zag ik Ground Zero (indrukwekkend), Wall Street (is dit alles?), Times Square (mwoch) en Central Park (uniek). Bij terugkomst in Nederland lees je dan dat besloten is dat in NY op veel plekken ook niet mee buiten gerookt mag worden. Nu rook ik niet (dat wil zeggen: niet meer, ik ben gestopt met actief roken in 1998), maar wat een betutteling! Je verlangt bijna terug naar de slogan van vroeger: "Roken, dat lossen we samen wel op". Het ondernemerschap van de Amerikanen viel behoorlijk op: op iedere hoek van de straat een verkoper. Ook de hoge leeftijd van veel werkende mensen viel op. Desgevraagd vertelden een aantal mensen dat ze gepensioneerd waren, maar toch maar weer waren gaan werken. Laten we niet vergeten hoe goed we het hier hebben! Het verhogen van de pensioenleeftijd in Nederland stelt vergeleken bij wat ik zag niet veel voor.

Het mooie van reizen vind ik het thuiskomen: met een ervaring rijker weer terug in het vertrouwde. Terwijl de trein Houten binnenreed viel me dat ik me trots voelde: wat hebben we een mooie gemeente en wat toch een mooi station!

Terug naar het raadswerk. In het begin van het jaar was het maar rustig, nu zijn de agenda's overvol! De raadsvoorstellen, bijlagen en rapportages worden steeds lijviger met als hoogtepunt de perspectiefnota eind juni.

Tot slot nog het volgende. Vorige week dinsdag werd het bedrijf van CDA raadslid Petra Vernooij en haar man getroffen door brand. Verschrikkelijk! Ik reed er net na het uitbreken ervan langs toen ik mijn zoon van voetbaltraining in 't Goy ophaalde. Gelukkig zijn er geen mensen gewond geraakt of erger! Ik wil hierbij Petra, Bert en de rest van de familie veel sterkte wensen om deze brand te verwerken.

De brandstofkosten van windenergie; een goed bewaard geheim

Sun, 13 Feb 2011 09:35:00 -0000

In deze weblog weer eens aandacht voor windenergie. Al eerder schreef ik erover (windmolens draaien op subsidie, Groen Rechts), samengevat: windenergie is duur in plaats van duurzaam. Via Elsevier (Nieuwe studie: windmolens zijn zinloos) kwam ik een artikel van fysicus Kees le Pair (gepensioneerd wetenschapsbestuurder) en de geofysicus Kees de Groot (ex-topman van Shell Research) tegen. Het stuk 'De brandstofkosten van windenergie; een goed bewaard geheim' is zeer duidelijk: windenergie is niet rendabel en als je alles meerekent waarschijnlijk niet CO₂-uitstoot verminderend! Even los van het feit of dit wel een issue is (zie mijn vorige weblog 'De staat van het klimaat'), moet dit een schokkende conclusie zijn voor de klimaatalarmisten. Waar doen ze het dan allemaal voor?

Hier onder het artikel van le Pair en de Groot:

Samenvatting:

'Elektriciteit uit wind legt beslag op de capaciteit van centrales, die gestookt worden met fossiele, of andere brandstof. Hoe groot dat beslag is, en hoeveel extra brandstof het kost, is onbekend. In het onderstaande artikel is een schatting gemaakt. Dit extra brandstofbeslag moet worden gevoegd bij de brandstof, die bouw en installatie van windmolens met de bijbehorende netinpassingsapparatuur en leidingen vergen. Samengenomen is het twijfelachtig of windelektriciteit brandstof spaart en CO₂-uitstoot vermindert. Vermoedelijk is dat niet het geval. Wat overeind blijft, zijn de extra kosten.'

Inleiding.

De wind krijgen wij kosteloos, maar dat betekent niet dat de elektriciteitsopwekking met windkracht dat ook is. De installaties kosten geld en energie voor de bouw. En de daarvoor benodigde fossiele brandstof is extra, want de leidingen,turbines en andere apparatuur zijn dat ook. Naast een windinstallatie moet namelijk een ongeveer even groot conventioneel opwekkingsvermogen in stand worden gehouden. Het gaat dus altijd om dubbele machinerie en extra transport capaciteit.
De kosteloze wind komt niet op bestelling. Hij varieert. Soms is er veel wind, soms weinig. En die variaties sporen niet met de elektriciteitsbehoefte. Omdat er nog geen economisch-technisch verantwoorde manier is om elektrische energie op te slaan, wordt de windvariatie ondervangen door gewone elektriciteitscentrales in te schakelen of uit te zetten. In zijn onlangs verschenen proefschrift concludeert Ummels op basis van modelstudies, dat dit bijsturen ‘probleemloos’ kan, zelfs wanneer wind in 33% van de Nederlandse elektriciteitsbehoefte zou voorzien1. Anderen zijn hierover terughoudender. In het rapport ‘De regelbaarheid van elektriciteitscentrales’ van april 20092 lezen we o.a.:
“De reactiesnelheid van het productiepark op verstoringen kan slechts vergroot worden door inefficiënte open-cycle gasturbines te gebruiken of door te kannibaliseren op betrouwbaarheid en levensduur van grote, efficiënte centrales. Dat betekent dat flexibiliteit zich vertaalt in inefficiëntie, en meer brandstofinzet en meer CO₂ uitstoot dan op grond van gemiddelde rendementen mag worden verwacht.”
En verder:
“Regelen kost geld: elke variatie in output van een centrale creëert extra slijtage. De slijtage is groter naarmate er sneller geregeld wordt. Daarnaast gaat regelen gepaard met lagere energetische rendementen, hetgeen hogere kosten en milieubelasting betekent…”

Hoewel dit laatste rapport dus het probleem van de verminderde efficiëntie aanstipt, bevat het geen aanwijzingen over de omvang daarvan en evenmin van de bijbehorende extra fossiele energieconsumptie. Beide studies zijn wat de feitelijke uitkomsten van de inschakeling van windvermogen betreft, gebaseerd op aannames. Het in Nederland opgestelde windvermogen is nog lang niet de 6000 megawatt, die het kabinet voor ogen staat. De regelproblemen treden pas goed aan het licht, indien het windvermogen een beduidende fractie van het totale vermogen uitmaakt. Daarom hebben wij onze schatting gebaseerd op gegevens uit Duitsland, waar intussen al ongeveer 23 gigawatt (GW) aan windvermogen operationeel is en waar bepaalde feitelijke gegevens publiek zijn gemaakt

Duitsland.

Onze Oosterburen zetten grootschalig in op de toepassing van windenergie, en ze publiceren daar ook regelmatig over3. De windturbines staan verspreid over heel Duitsland, van de Noordzee (‘offshore’) tot Beieren. Sinds 2000 is het opgesteld vermogen gestegen van 6 GW tot maar liefst ruim 23 GW in het jaar 2008. (Het vermogen van een flinke conventionele elektriciteitscentrale, is doorgaans in de orde van grootte van 1 GW.) De Duitsers zijn ook open over de energieopbrengst van hun molens, zoals blijkt uit de tabel. De gegevens zijn ontleend zijn aan het ‘Windenergy Report 20083’.

Tabel 1.

Jaar	Vermogen [ MW ]	Opbrengst [ TWh ]	Windmolen- Rendement
2000	6050	8,8	17%
2001	8680	10,9	14%
2002	11850	17	16%
2003	14500	19,2	15%
2004	16480	26,8	19%
2005	18290	27,1	17%
2006	20470	31,2	17%
2007	22090	40	21%

Het opgestelde wind elektriciteitsvermogen in Duitsland en de feitelijke
jaarlijkse opbrengst in terawattuur met het daarvan afgeleide gemiddelde
windmolenjaarendement (=verhouding effectief vermogen/
opgesteld - naamplaat - vermogen).

Over deze reeks van jaren is het windmolenrendement (= de verhouding van wat feitelijk naar het net werd gestuurd t.o.v. dat wat met het opgesteld vermogen maximaal zou kunnen worden geleverd) 17% (ongewogen) of 17,5% (gewogen). Hierbij moet bedacht worden dat windelektriciteit in Duitsland wettelijk voorrang heeft op het net. Als er windelektriciteit voorhanden is, moet die ook worden afgenomen. Andere centrales moeten dan worden teruggeregeld.
Deze getallen hebben betrekking op het totaal van de windmolens verspreid over heel Duitsland, dus het effect van windvariaties over het gehele land is meegenomen. De bijdrage van deze enorme opgestelde capaciteit is nogal bescheiden, naar het ons voorkomt. Het effect van spreiding van de turbines over een groot geografisch gebied loste dat probleem niet op. En dat geldt niet alleen voor Duitsland4.
Maar, elke duurzaam opgewekte kilowatt is er een, en dat betekent dus een besparing op fossiele brandstoffen en dus ook vermindering van afhankelijkheid van de leveranciers van fossiele brandstof en een lagere CO₂ uitstoot, zou men denken. Daar is het immers allemaal om begonnen.

Wind & elektriciteit.

In de inleiding noemden wij al het probleem, van de variatie in het windaanbod en het gebrek aan economisch-technisch aanvaardbare elektriciteitsopslag. Dat dit geen kleinigheid is, illustreert bijgaande figuur.

Figuur. (E.ON Wind report 2005) Fractie geleverde windelektriciteit aan
het net over ~ 7 GW (meer dan het huidige voorgenomen Nederlandse)
opgesteld windvermogen. Dit toont de windstroomfluctuaties. Zij
varieerden van 0,2% tot 38% van de totale door het bedrijf aan het net
geleverde elektriciteit.

Hier toont de grootste Duitse windelektriciteitsproducent, E.ON, hoe in een jaar de fractie ‘wind’ van de door haar geleverde stroom fluctueerde tussen de uitersten 0,2% en 38%. E.ON had op dat moment ongeveer zoveel windvermogen als onze regering voor de toekomst in Nederland voor ogen staat. De sterke variabiliteit in de opbrengst wordt mede veroorzaakt door de natuurwet die zegt dat de energieopbrengst van wind met de derde macht van de windsnelheid verandert. Als de windsnelheid de helft is van die waarbij de turbine zijn maximale capaciteit levert, wordt slechts 1/8 of te wel 12,5% van die capaciteit geleverd. Verder waait de wind soms dagen helemaal niet. Dan moet alle stroom weer van de gewone centrales komen.
Om de duurzaam opgewekte energie optimaal te benutten heeft de Duitse overheid daarom een aantal maatregelen moeten nemen. Eén daarvan is: als windelektriciteit wordt aangeboden, heeft die voorrang. De levering door de andere centrales moet dan worden verminderd. Wanneer de wind gunstig is, lopen veel molens op maximale capaciteit en wordt er in Duitsland dus tot 23 GW aan windelektriciteit aangeboden en geleverd. Is er geen of weinig wind, dan moeten de andere elektriciteitscentrales dus tot 23 gigawatt extra leveren. Dat betekent – en dat blijkt ook in de praktijk volgens Prof. Alt uit Aachen5 – dat er in Duitsland 23 GW aan vermogen ‘stand-by’ dient te staan om de fluctuaties in de wind - en dus in de elektriciteitsproductie - op te vangen. (In het windenergie rapport wordt uitgegaan van ca. 90% stand-by vermogen; misschien omdat ook in werkelijkheid nooit 100% is gehaald.) Het kost natuurlijk extra kapitaal om al dat extra – dubbele - vermogen op te stellen, om de aanpassingen aan het koppelnet te maken en om de ongewenste windfluctuaties op te vangen. Maar over de economische aspecten willen wij het hier niet hebben.

Waar wij nader op in willen gaan is het effect van die variabele bijleveringen op de efficiëntie van conventionele centrales, gestookt op kolen, gas, olie en kernenergie. Over de extra brandstof, die dat kost, worden voor zover wij konden nagaan, geen gegevens bijgehouden. Ze worden althans niet gepubliceerd. De niet-wind gedreven centrales doen braaf wat er van ze wordt gevraagd. Zij verzorgen de leveringszekerheid. Daarom hebben wij de stoute schoenen aangetrokken en geprobeerd te schatten wat het effect van die windvariaties op de efficiëntie en het brandstofverbruik van de andere centrales is. Hopelijk zijn er onder de lezers van dit blad deskundigen, die echte gegevens hebben en die onze schattingen willen verbeteren. Of misschien wil een minister er eens indringend bij de industrie om vragen?

Voor het berekenen van dit effect moeten we enkele aannamen maken.

Allereerst, dat de opgestelde windvermogencapaciteit elk jaar een aantal keren wordt gehaald; dat betekent dat die totale vermogencapaciteit ook moet kunnen worden geleverd op het moment dat er geen wind is. Deze aanname wordt gesteund door de observatie van Prof Alt, dat er in Duitsland en Denemarken nog geen enkele “conventionele centrale” is gesloten na de komst van de wind energie. Alt concludeert dat het equivalent van 100% van de opgestelde wind capaciteit aan fossiele centrales stand-by moet staan – anderen noemen dit ‘spinning reserve’ – om leveringszekerheid te garanderen5.
We nemen ook aan dat de compenserende centrales slechts gedeeltelijk door laag-rendement gasturbines gedreven zijn. Door goede planning kan een deel van de stochastische windfluctuatie door op en afregelen van efficiënte conventionele centrales geregeld worden. Alleen de ergste fluctuaties worden door gasturbines, die snel reageren, opgevangen. (Zoals gezegd brengt het op- en afregelen van de basisopwekking ook slijtage en extra brandstofgebruik met zich mee2.)
We nemen aan dat de elektrische efficiëntie van een goede moderne centrale 55 % is, en die van een gasturbine (snel op en af regelend) 30%. Tussen deze uitersten ligt dus ergens het rendement van de ‘back up’.
We weten dat 1 kWh elektrisch 270 gram kolen kost3, zodat 1 kWh door de wind opgewekt dus ook 270 g kolen spaart – zonder de kosten van de back-up inefficiëntie.

Wij beschouwen nu de productie van 100 kWh elektriciteit waarvoor windmolens zijn gebouwd. Na een jaar blijkt daarvan 17,5 kWh afkomstig geweest van wind en de rest van conventionele centrales, die als back-up voor de windturbines dienen. Als die conventionele centrales hun stroom onder optimale condities leveren, kost dat 82,5 x 270 = 22 275 g kool en wordt 17,5 x 270= 4 725 g kool bespaard op de productie van de 100 kWh.
Echter, de windproductie, die voorrang heeft op het net, dwingt de producent om de conventionele back-up centrales reactief op en af te regelen. Hierdoor neemt het rendement af. In het uiterste geval als alleen open-cycle gasturbines de fluctuaties op zouden kunnen vangen, daalt het rendement naar ca 30%.
Tabel 2 laat zien hoe dit afnemend rendement de conventionele brandstof besparing beïnvloedt. Bij een calorisch rendement van ca 45% bij de back-up productie slaat de besparing al om naar extra brandstof inzet. Wind inzet levert onder deze condities dan ook direct extra CO₂ uitstoot op. Waarlijk een contra intuïtieve uitkomst! Een cynicus zou kunnen menen dat OPEC en Putin de inzet van wind energie moeten aanmoedigen om onze afhankelijkheid van hun leveranties te vergroten.
Let wel, dit verlaagde rendement heeft uitsluitend betrekking op de centrales die back-up moeten staan dan wel leveren. De overige conventionele centrales werken door op hun normale rendement.

Tabel 2.

Rendement conv.Centr	Verbruik [ g st.kool ]	Extra verbruik	Besparing [ g st.kool ]	Zichtbaar rend.conv.
55%	22275	0	4725	55%
53%	23116	841	3884	54%
51%	24022	1747	2978	53%
49%	25003	2728	1997	52%
47%	26066	3791	934	51%
45%	27225	4950	-225	50%
43%	28491	6216	-1491	49%
41%	29881	7606	-2881	48%
39%	31413	9138	-4413	48%
37%	33111	10836	-6111	47%
35%	35004	12729	-8004	46%
33%	37125	14850	-10125	45%
31%	39520	17245	-12520	44%
29%	42246	19971	-15246	43%
27%	45375	23100	-18375	42%
25%	49005	26730	-22005	41%

Tabel 2. De primaire brandstof besparing (kolom 4) bij verlaagde
efficiëntie ten gevolge van fluctuerende levering in de conventionele
back up centrales (kolom 1) en de algehele verlaging van de efficiëntie
van alle conventionele centrales samen (kolom 5).

In Duitsland wordt ongeveer 9 % van de totale elektriciteitsproductie door de wind geleverd. Indien de molens steeds op vol vermogen zouden werken, zou dat (100/17,5) x 9% = 51,4% van alle elektriciteit zijn. Slechts 48,6% kan dus op de meest efficiënte manier door de overige centrales worden geleverd, zeg met 55% rendement. De ontbrekende stroom, 100 – 9 – 48,6 = 42,4% van de elektriciteit, wordt door de conventionele centrales op niet-optimale wijze, als back up, geproduceerd. Daardoor wordt bij de lagere rendementen, waarvoor wij in Tabel 2 de ‘besparingen’ berekenden, de algehele, ‘zichtbare rendementen’ van de conventionele centrales berekend met:

{42,4 x (gereduceerd rendement) + 48,6 x 55} / 91%

Het resultaat is weergegeven in de laatste kolom van die tabel. Een vermindering van 55% naar bv. 50% oogt niet dramatisch. Maar in dat laatste geval betekent het wel, dat de hele windmolen- plus extra apparatuur en leidingen investering voor niets is geweest. Het spaart geen fossiele brandstof en de CO₂-uitstoot is groter dan zonder windmolens. Het is de vraag of een daling van het rendement door de windinzet ‘überhaupt’ is opgevallen, omdat deze daling vrij willekeurig verdeeld wordt over vele producenten en primaire energietypes (kool, olie, gas, bruinkool, kernenergie).

Onze schattingen hebben alleen betrekking op de energiehuishouding tijdens de operatie van de centrales. Extra energie en arbeidskosten ten gevolge van de noodzaak om 100% back-up te hebben, en de energie en arbeidskosten van het koppelnet met zijn regelsystemen zijn niet in beschouwing genomen. (Ook de hoeveelheid CO₂ die vrij kwam bij de bouw van al die apparaten en hun onderhoud bleef buiten beschouwing.)
Het back-up probleem blijft zeker verborgen, zolang het opgestelde windvermogen klein is. Wellicht is het in Nederland nog niet opgemerkt. In elk geval niet door de milieubeweging of door de Ministers Cramer en Verhoeven.

Tenslotte.

Wij hebben het economische aspect van de windmolenelektriciteit in het bovenstaande niet aangeroerd. Wanneer namelijk blijkt, dat grootschalige windinzet alleen maar meer brandstof kost en meer CO₂ produceert, dan zonder, is elke € eraan besteed verkwisting. Maar indien het back up rendement zou blijken te liggen in het grensgebied met nog wel enige brandstofbesparing en een beetje verminderde CO₂-uitstoot, dan ligt een economische afweging in de rede. Daarom vermelden wij nog even de verschijning dezer dagen van een studie, 'Economic impacts from the promotion of renewable energies’. Die karakteriseert vanuit economisch gezichtspunt de inzet van wind- en zonne-energie in Duitsland als een enorme verspilling.

Conclusies:

Het is nodig om op basis van feiten, niet van modellen, vast te stellen, wat de verhoging van het brandstofverbruik ten gevolge van de verlaagde efficiëntie van de fossiele bijleveringen is, voordat in Nederland grote wind energie investeringsplannen worden omgezet in werkelijkheid.
Windenergie kost al gauw meer dan het oplevert; niet alleen aan geld, maar ook aan brandstof en in dat geval vergroot het de CO₂-uitstoot.
Het is de hoogste tijd dat de elektriciteitsmaatschappijen eigener beweging de werkelijke gegevens over het extra brandstofgebruik publiek maken, of anders dat zij daartoe worden gedwongen.

Referenties & noten.

B.C. Ummels: Power System Operation with Large-Scale Wind Power…, Diss. TU Delft, februari 2009.
G. Dijkema, Z. Lukszo, A. Verkooijen, L. de Vries & M. Weijnen: De regelbaarheid van elektriciteitscentrales. Een quickscan in opdracht van het Ministerie van Economische Zaken, TU Delft, 20 april 2009.
Windenergy Report Germany 2008, ISET , Univ Kassel, Deutschland.
Brits Hogerhuis, Select Committee on Economic Affairs, Report ‘The Economics of Renewable Energy, 2007-08’: “...The wider the area of interconnectedness, the more likely it is that variations in wind patterns will cancel out, although the weather may sometimes be similar over even a wider area. For example, we received some evidence that low wind speeds in the UK could coincide with similar conditions in Germany, Ireland and even as far away as Spain.”
H. Alt: Hardhoehengespraeche Siegsburg 30 sep 2009
Zelfs dat is niet helemaal waar. Een deel van de geproduceerde windelektriciteit is overcompleet. Professor Alt beschrijft aan de hand van Duitse ervaringen wat er dan gebeurt. De windstroom gaat om niet naar het buitenland en er worden hoge boetes uitgedeeld. De rekening krijgt de bevolking.
M. Frondel, N. Ritter & C. Vance: Economic impacts from the promotion of renewable energies: The German experience; Rheinisch-Westfälisches Inst. f. Wissenschaftsforschung, October 2009.
http://www.instituteforenergyresearch.org/germany/Germany_Study_-_FINAL.pdf

De staat van het klimaat

Thu, 10 Feb 2011 20:54:00 -0000

Voor wie een goed boek wil lezen: het boek 'De staat van het klimaat' van Marcel Crok is wat mij betreft een echte aanrader! De ondertitel van het boek geeft al aan hoe de schrijver het boek wil positioneren: 'Een koele blik op een verhit debat'. Op deze blog heb ik al eerder verzucht dat ik graag balans in de klimaatdiscussie zou willen. Met dit boek wordt wat mij betreft daar een aanzet toe gegeven.

In het boek wordt wat mij betreft overtuigend beschreven hoe klimaatalarmisten succesvol proberen iedereen de mond te snoeren die kritische vragen stelt over de zogenaamde consensus. Volgens deze klimaatalarmisten is de wetenschap er uit: de aarde warmt op en dat is de schuld van de mens...Marcel Crok toont aan dat het IPCC weinig zelkritisch is en alleen wetenschappers aan het woord laat die verklaard alarmist is. Een organisatie die niet kritisch is op haar eigen functioneren zal fouten gaan maken en deze niet willen zien. Dit is precies wat er gaande is, en dan gaat het niet alleen om fouten waarbij de Himalaya gletsjers in 2035 verdwenen konden zijn in plaats van 2350.

Zonder hier volledig te kunnen zijn (daarvoor moet je toch echt het boek zelf lezen) een korte samenvatting over wat er mis is met de conclusies van het IPCC:

Hoeveel warmt de aarde nu echt op? In de indrukwekkende hoogwerker laat Al Gore in zijn film zien dat de temperatuur ongelofelijk stijgt. De zogenaamde hockeystick is inmiddels door wiskundigen McIntyre en McKitrick weerlegd. Wat blijkt: om de hockeystick zo te krijgen is een temperatuurreeks in 1400 weggelaten. Met deze reeks laat de grafiek een ander, vlakker beeld zien. OVerigens is ook de methode waarmee de temperatuur is ingeschat discutabel: dit is gedaan door naar de jaarringen van een bepaalde boom te kijken (de stekelden). Helaas wil de bedenker van de hockeystick (Mann) niet in discussie met McIntyre en McKitrick... Nu heb ik zelf aan den lijve ondervonden dat je voor een wetenschappelijk onderzoek je data moet vrij kunnen geven zodat het onderzoek reproduceerbaar is. Blijkbaar gelden dit soort wetenschappelijke basisregels niet wanneer het om het klimaat gaat: het doel heiligt alle middelen. Overigens is er in de climategate e-mails ook bewijs dat het allemaal geen zuivere koffie is: er wordt gesproken over 'hide the decline' (verberg de daling). Door de data op een gunstig moment af te kappen wordt niet inzichtelijk gemaakt dat de temperatuur al zo'n tien jaar daalt.
Komt de opwarming door CO₂? Dit gas is een broeikasgas, we hebben het nodig: zonder zou de aarde 33 graden kouder zijn. Behalve CO₂zijn er ok nog andere broeikasgassen: lachgas, methaan en halonen hebben ook een grote invloed. Wellicht over een paar jaar de 'flavour of the month'?Als de berekeningen serieus genomen zouden moeten worden, zou de aarde inmiddels 2 graden warmer geworden moeten zijn. Er is echter een stijging met 0,8 graden gemeten. Overigens kan er ook over de temperatuurmeting nog gezegd worden dat deze niet gecorrigeerd wordt voor verstedelijking (steden houden warmte vast), ook zijn er temperatuurstations gesaneerd - toevallig allemaal in koude streken. De toename van het broeikasgas en de temperatuur lopen niet synchroon: de temperatuur steeg niet na de jaren 40 toen het aantal broeikasgassen flink toenamen. De conclusie lijkt dat het klimaat minder gevoelig is voor stijging van CO₂ dan wordt aangenomen.

Crok gaat vervolgens in op de vragen 'Kan de stijging veroorzaakt zijn door iets anders?' en 'Is die opwarming echt zo desastreus?' Mijn conclusie is dat er geen overtuigende bewijzen voor zijn. Wat ik echt erg vind, is dat er kritiekloos achter het IPCC aan gelopen wordt. Het IPCC is wat mij betreft niet meer te vertrouwen, pas wanneer deze organisatie zelfkritisch wordt en ook wetenschappers mee laat schrijven die balans in de discussie brengen, is er hoop op een eerlijke discussie.

Wat is er nu erg aan om aan CO₂ reductie te doen zullen veel mensen zeggen: baat het niet, dan schaadt het niet. Niet waar! Iedere euro die hieraan wordt uitgegeven wordt niet uitgegeven aan belangrijkere zaken. Dit geldt over de hele breedte: voor overheden, bedrijfsleven en burgers. Daarom is het belangrijk dat er niet klakkeloos achter een stel niet zelf-kritische klimaatalarmisten aan gelopen wordt!

Waar gaat het boek volgens de achterflap over:

Sinds de film van Al Gore en het IPCC klimaatrapport uit 2007 zit de schrik er wereldwijd in. De mens veroorzaakt dramatische opwarming van de aarde en de funeste gevolgen daarvan moeten wij dringend tegengaan. Wie twijfelt aan deze onwelgevallige waarheid wordt buiten spel gezet als opwarmingsontkenner.

Gelekte e-mails wierpen nadien echter een bedenkelijk licht op de weten schappelijke integriteit van klimaatonderzoekers en in het laatste IPCC-rapport werden opmerkelijke fouten ontdekt. De klimaatconsensus kalft inmiddels sneller af dan de Groenlandse gletsjers. Wat hiervan te denken? Staan de fundamenten van het klimaatbolwerk nog overeind? Kunnen wij het IPCC wel vertrouwen? Hoe urgent is de opwarming en waarom komen maatregelen maar niet van de grond? Kritisch en deskundig analyseert Marcel Crok het belangrijkste wetenschappelijke en politieke debat van onze tijd.

Marcel Crok ontwikkelde zich na zijn studie scheikunde tot wetenschapsjournalist. Een kritisch artikel over een omstreden klimaatgrafiekleverde hem in 2005 de Glazen Griffioen op, een aanmoedingsprijs voor wetenschapsjournalisten. Sindsdien volgt Crok het klimaatdebat op de voet.